Dahanu darshan – mahalaxmi

http://www.youtube-nocookie.com/v/3UoCnza5gIw&hl=en_US&fs=1&border=1

Advertisements

रानात, फुलात; कोकणच्या गावात!

हातात रिझव्हेर्शन, तारांकित हॉटेलातील बुकिंग, ठरीव न्याहरी-जेवण आणि प्रेक्षणीय स्थळे किंवा रिझॉर्टमधील तेच वातावरण…यांच्या बाहेर पडून स्वत: सहल आखून कोकणासारख्या हिरव्यागार प्रांतात जाण्याचा अनुभव घ्यायला हवा. तिथल्या एखाद्या छोट्याशा गावात, निसर्गाच्या सान्निध्यात मुलांना काही दिवस राहायला मिळणे आणि सर्वांनी मिळून समूहजीवनाचा अनुभव घेणे, यातली मजा काही औरच…

………..

मे महिन्याच्या भल्या मोठ्या सुटीत करायचं काय, या मुलांना आणि त्यांच्या पालकांना पडणारा प्रश्ान्च असतो. दहावीत आणि बारावीत जाणाऱ्या मुलांना तर आता मे महिन्याची सुटी असते, असे आपण म्हणतच नाही. त्यांचा लगेच अभ्यास सुरूही होतो. पण इतर मुलांपैकी काही जातात छंद वर्गात. काही सचिन तेंडुलकरच्या फोटोच्या पाया पडून, कीटचे ओझे सांभाळत मैदानावर जातात. काही लिटल चॅम्प होण्याचे स्वप्न उराशी बाळगून गाणे शिकायला जातील. अर्थात, हे सारे न करणारीही हजारो मुले असतातच.

काही कुटुंबांमध्ये आता विचार सुरू होईल बाहेरगावी जाण्याचा. एखाद्या सहल कंपनीमध्ये भरभक्कम पैसे मोजून आठ दिवसांसाठी जायचे. ते ही घरातल्या तिघांनी किंवा चौघांनी. मात्र, अशा सहलींमध्ये जी प्रेक्षणीय स्थळे मोठ्या माणसांना बघायची असतात, ती पाहण्यात लहानग्यांना अजिबातच रस नसतो. त्यामुळे त्यांची रड, कंटाळा, धुसफूस सांभाळत; कधी त्यांना रागावत तर कधी प्रेमाने समजावत सगळ्यांबरोबर दिवसभर फिरत राहायचे आणि रात्री तारांकित हॉटेलात डोळे मिटत असताना शिरायचे. लहानग्यांचे आणि आपले कपडे जमेल तसे पिळून टाकायचे. मोबाईलवर सकाळी सहाचा गजर लावून झोपायचे. आणि खर्च बराच झाला पण आराम आणि पाहणे खूप झाले, असे म्हणत स्वत:चीच समजूत काढत परत मुंबई गाठायची. दुसऱ्या दिवशी धावपळ सुरू.

खरे पाहता आपल्याला आवश्यकता असते सैलसर व स्वच्छंदी जीवन जगण्याची. काटेकोर धावपळीचा, रोजच्या पोशाखी वागण्याचा आणि रोज आपण खात असलेल्या खाद्यपदार्थांचा कंटाळा घालवण्याची.

थोडा विचार केला तर यातून आपल्याला चांगला मार्ग काढता येईल. आपल्याला आणि मुलांना मनमोकळे व मनसोक्त राहता येईल. घरी असणाऱ्या महिलांनी मुलांचे बाबा सोबत आले तर त्यांच्यासहित किंवा त्यांना जमणार नसले तर त्यांच्याशिवाय, आपल्या समवयस्क मैत्रिणींचा छानछोटा ग्रुप बनवावा. हा गुप तीनचार जणींच्यावर मात्र नसावा. मग कोकणातल्या एखाद्या खेड्यातले घर १५-२० दिवसांसाठी भाड्याने मिळवावे. आसपास थोडी चौकशी केली तर कोकणातल्या कितीतरी गावांमधली अशी घरे उपलब्ध होऊ शकतील. कोकणाचा हा सारा परिसर अत्यंत रम्य तर आहेच पण तो अत्यंत सुरक्षित प्रदेश आहे. कोणत्याही गावात कोणत्याही वेळी तुम्ही बिनघोर राहू शकता. फिरू शकता. या गावांमधले गावकरी काही त्रास तर देणार नाहीतच उलट जमेल तेवढी मदत करतील.

कोकणात आज बऱ्याच सोयी आहेत. तालुक्यांच्या ठिकाणी सुपर माकेर्टपासून-बँकापर्यंत सगळ्या सोयीसुविधा आहेत. सर्व गावांमध्ये पिशवीतून दूध मिळते. बहुतेक गावांमध्ये आता नळपाणी योजना आहेत. तिथे गॅस सिलेंडरही सहज मिळतो. दूरध्वनी सेवा खेडोपाडी पोहोचली आहे. गरज पडल्यास, डॉक्टरही आहेत. पण त्यांची गरजच भासणार नाही. मुंबईहून नेलेली औषधेही न वापरता परत आणावी लागतील.

परीटघडीची बांधिलकी नसल्यामुळे मोकळा-चाकळा वावर व मुलांचे उघड्या अंगाने दिवसभर झाडामाडात हुंदडणे, गुराढोरांचा आणि झाडाझुडपांचा अनोखा प्रेमळ सहवास हे सारे वातावरण मुलांना अनुभवू दे. इन्फेक्शन आणि परीटघडीचे मॅनर्स यांचा मुळीच बाऊ करू नका. सगळ्या भीती विसरून मस्त राहात येईल. मैत्रिणी मैत्रिणी मिळून रोज नवनवीन पदार्थ करून मनसोक्त खाता येतील. अशा वातावरणात मुले न कंटाळता एकमेकांमध्ये मिळून-मिसळून दिवसभर खेळत राहतील. दिवसभर खेळून दमून त्यांना रात्री मस्त झोप येईल. सकाळी उठून ती पाहतील तर एखादी मनीमाऊ त्यांच्या अंथरूणात येऊन झोपलेली असेल. तुम्हीही पहाटे अंगणात येऊन बसलात तर तुम्हाला समाधी लागल्याचा अनुभव आल्याशिवाय राहणार नाही.

कोकणात जायला आता भरपूर वाहतुकीच्या सोयी सहज उपलब्ध आहेत. रेल्वे आहे, खासगी बस आहेत, एसटी आहेत. आराम बसमधील प्रवासापेक्षा, साध्या एसटीतून अवश्य प्रवास करून बघा. एसटीचे जाळे आता अगदी छोट्या गावांपर्यंत पोहोचले आहे. तसेच, एसटीच्या वेळापत्रकातही खूप नियमितता आली आहे. एसटीतून प्रवास म्हणजे समाजातील सर्व प्रकारच्या लोकांशी प्रत्यक्ष संपर्क. या अशा संपर्काचा अनुभव मुलांना जरूर घेऊ द्यावा. त्यातून त्यांच्या संवेदना अधिक जाग्या होतील. कदाचित्, न दिसलेले जगही त्यांना या प्रवासात दिसण्याची शक्यता आहे.

असे हे मुक्त प्रवासाचे १५-२० दिवस तुम्हाला वर्षभर पुरेल एवढी ऊर्जा देतील. तुम्हाला व तुमच्या मुलांना हे निसर्गाच्या सहवासातले अनुभव नक्कीच समृद्ध करतील. तुमच्या माणूसपणाला नवा आराम मिळेल. एकमेकांच्या आवडीनिवडी लक्षात घेऊन, आपसात देवघेव करून, लहानसहान श्रम एकत्रित करून मुलांवर एक वेगळाच संस्कार नकळत झाल्याशिवाय राहणार नाही. आपल्या राज्यातील एक प्रदेश त्यांना ‘आतून’ दिसेल, हा आणखी एक फायदा. समूहजीवनाचा एक नवा अनुभव आल्याशिवाय राहणार नाही.

साऱ्या गोष्टी तयार आणि जिथल्या तिथे मिळण्याऐवजी स्वत: आखणी करून अमलात आणण्यातही मजा असते. ती मजा अशा ट्रिपमुळे अनुभवता येईल. मग विचार कसला करताय? जमवा मित्रमैत्रिणी आणि मुलांना घेऊन स्वत: सफरीवर निघा!


रिफ्रेश व्हायचंय?

पद्मश्री राव

वीकएण्डला अनेक जण छोट्या ट्रिप आखत असतात. त्यासाठी मुंबईपासून जवळ असलेल्या ठिकाणांना प्राधान्य दिलं जातं. बरेचदा अशा ट्रिप एखाद्या बीचवर किंवा रिसॉर्टवर काढल्या जातात. पण एखाद्या धरणावर जाण्याचा बेत तुम्ही कधी बनवला आहे का? मुंबईपासून जवळच असलेल्या बदलापूरमध्ये एक सोडून दोन धरणं आहेत. बारवी डॅम आणि चिखळोली डॅम. या दोन्ही धरणांचा परिसर रम्य आणि शांत असल्याने एका दिवसात रिफ्रेश होण्यासाठी इथे जायला काहीच हरकत नाही.

………

दशकभरापूवीर् ठाणे जिल्ह्यातलं देखणं आणि नेटकं गाव म्हणून बदलापूर प्रसिद्ध होतं. आता मात्र बदलापूरने कात टाकून शहरी रूप धारण केलं आहे. बदलापूर, अंबरनाथ ह्मद्ध गावांवर मुंबईचा प्रभाव पडल्यामुळे त्यांचा विकास झपाट्याने झाला. बदलापूर आता शहर बनलं असलं तरी त्याने आपल्या ‘गावपणा’च्या खुणा जपल्या आहेत. स्टेशनपासून आत गेल्यावर हे गाव एकेकाळी किती टुमदार, रमणीय असेल याची साक्ष मिळते. या परिसरात पाहण्यासारखी बरीच ठिकाणं आहेत. विशेषत: एक दिवसाच्या सहलीसाठी ही ठिकाणं चांगली आहेत. बदलापूरच्या बारवी डॅमवर हौशी पर्यटकांची बरीच गदीर् दिसते.

बारवी हे उल्हास नदीवर बांधलेलं धरण आहे. इथलं निसर्गसौंदर्य आपल्याला मोहीत करतं. सध्या सुरक्षेच्या कारणास्तव धरणावर सगळीचकडे फिरता येत नाही. बारवी डॅमच्या परिसरात अनेक रिसॉर्ट्स आहेत. त्यामुळे पर्यटकांच्या निवास-भोजनाची व्यवस्था होतेे. बदलापूर स्टेशनपासून सुमारे १६ किलोमीटर अंतरावर हा डॅम आहे. हा सारा परिसर घनदाट वृक्षांनी वेढलेला आहे. उल्हास नदीच्या दोन्ही किनाऱ्यांना जोडणारा एक पूल आहे. मात्र इथे पुलाखाली जाण्यास मनाई आहे.

सुट्टी असते तेव्हा अनेक जण एखाद्या बीचवर जाणं पसंत करतात. अलिबागचे सर्वच समुदकिनारे सुट्टीच्या दिवशी गजबजलेले असतात. परंतु थोडा बदल म्हणून एखाद्या वीकएण्डला मुंबईपासून जवळच असलेल्या बारवी डॅमला जायला काही हरकत नाही.

बदलापूरातलं आणखी एक धरण प्रेक्षणीय आहे. ते म्हणजे चिखळोली धरण. बारवी डॅमच्या तुलनेत कमी प्रसिद्ध असलेलं हे धरण बदलापूरच्या पूवेर्ला आहे. बदलापूर स्टेशनपासून सुमार सात ते आठ किलोमीटर अंतरावर हे धरण आहे. हे धरण छोटेखानी असलं तरी आजूबाजूचा परिसर मात्र प्रेक्षणीय आहे. बदलापूर स्टेशनपासून थेट रिक्षेनेही इथपर्यंत येता येतं. बारवी डॅम इतकी सुरक्षाव्यवस्था इथे नसली तरी हे धरण तुलनेत कमी धोकादायक आहे. तरीही पर्यटकांनी अगोदर माहिती घेतल्याशिवाय पाण्यात उतरण्याचा धोका पत्करू नये. चिखळोली धरणाचा परिसर अतिशय शांत आहे. इथे जाण्याची खरी मजा पावसाळ्यात आहे. कारण पावसाळामुळे फुललेली इथली हिरवळ भुरळ पाडते. पण पावसाळ्याखेरीज एरव्ही कुठलाही मोसमात चिखळोली धरणाला भेट द्यायला हरकत नाही कारण शांत ठिकाणी थोडा वेळ घालावायची इच्छा असणाऱ्यांना यासारखं दुसरं ठिकाण सापडणार नाही.

बारवी किंवा चिखळोली धरणावर जायचा बेत आखत असल्यास काही गोष्टी ध्यानात ठेवा:

* बारवी डॅमला जाण्यासाठी बदलापूर स्टेशनपासून बससेवा उपलब्ध आहे.

* चिखळोली डॅमला रिक्षाने जात येत असलं तरी रिक्षा परतीसाठी थांबणारी असावी. कारण परत जाण्यासाठी इथे कुठलंही वाहन उपलब्ध नाही.

* स्वत:चं वाहन असल्यास सहलीचा आनंद अधिक मोकळेपणाने लुटता येईल.


विक्रमगडचा निसर्ग खुणावतो!

तुम्हाला स्वत:चा शोध घ्यायचाय. रोजच्या धावपळीतून मस्त वीकेण्ड एन्जॉय करायचाय. नाहीतर समस्त जुन्या मित्रमंडळींच

ा झकास ट्रेकिंगचा प्लॅन आहे. शहराच्या धकाधकीपासून दूर कुठेतरी रम्य ठिकाणी जायचं असेल, तर मग तुम्ही नक्की विक्रमगडचा रस्ता धरा, असा सल्ला दिलाय बिनधास्त’ शर्वरी जमेनिस हिने.

…….

ठाणे-जव्हार रस्त्यावर असलेला विक्रमगड हे माझं खास आवडतं ठिकाण. चित्रपटाच्या शूटिंगच्या निमित्ताने आम्ही कलाकार वेगवेगळ्या साइट, लोकेशन्स आणि शहरांमधे फिरत असतो. या ठिकाणांचं खास वेगळेपण, त्यांची वेगळी अशी ओळख, तिथे प्रसिद्ध असलेल्या वस्तू आणि पदार्थ यांचा शोध घेऊन हमखास त्यांना भेटी देणं ठरलेलंच. त्या त्या दिवसांपुरतं आम्ही तिथलं आयुष्य जगतो. पण शूटिंगमुळे हा नित्याचाच भाग झाला आहे. त्यामुळेच खास धमाल किंवा वेगळं काही अनुभवायचं असेल, मस्त फिरायचं असेल तर हटके अशा विक्रमगडला भेट द्यायलाच हवी.

ट्रेकिंगसाठी निघायचं म्हणजे खास आकर्षण असलेल्या रिव्हर क्रॉसिंग, जंगल सफारी, रॉक क्लायम्बिंग यांचाही आनंद इथे उपभोगता येतो. शिवाय इथली शांतता, निसर्गरम्य परिसर, नदीचे निर्मळ-स्वच्छ पाणी, शुद्ध हवा अगदी मन मोहून टाकणारी आहे. विक्रमगडावरील एका आदिवासी पाड्यावर दिवेकरांचं मस्त रिसॉर्ट आहे. खास ग्रामीण टच असलेल्या या रिसॉर्टवर धम्माल आणि मनमुराद जगण्याचा आनंद लुटता येतो. पण शांत आणि मोकळ्या वातावरणामुळे निसर्गाच्या अधिक जवळ गेल्याचं समाधान मिळतं. या रिसॉर्टवर राहण्याची उत्तम सोय तर आहेच शिवाय अस्सल ग्रामीण टच असलेलं रुचकर जेवणही उपलब्ध आहे. या मोकळ्या वातावरणात आपल्याला मस्त सपाटून भूक लागते आणि या अस्सल चवीच्या जेवणाने वेगळंच समाधान मिळतं. मुंबईपासून अगदी जवळ शिवाय निसर्गाच्या सान्निध्यात एक-दोन दिवस राहून पुन्हा ताजं तवानंही होऊ शकता येतं. मग कधी निघताय ‘भटकंती’साठी विक्रमगडला? इथला शांत परिसर अनुभवायला. स्वत:चा शोध घ्यायला?

शब्दांकन : विनय उपासनी


माहुलीचा इतिहास जागवताना

माहुली किल्ल्याचा स्वराज्यात समावेश झाल्याला ३५१ वर्षं पूर्ण झाल्याबद्दल माहुली निसर्ग मंडळातफेर् शहापूर, तसंच

माहुलीच्या परिसरात ‘माहुली महोत्सव’ आयोजित केला होता. त्यानिमित्त माहुलीच्या इतिहासाला दिलेला हा उजळा.

……

महाराष्ट्रातल्या इतर किल्ल्यांप्रमाणेच माहुली इतिहासाबद्दल फारसा बोलत नाही. भंडारगडावरील चोर दरवाजातल्या शिलालेखाव्यतिरिक्त कुठल्याही लिखित नोंदी माहुलीवर नाहीत. परंतु त्याचा ज्ञात इतिहास खरोखरच अभिमानास्पद आहे. या किल्ल्याचं बांधकाम शिलाहारांच्या काळात झालं, असा उल्लेख ठाणे जिल्हा गॅझेटिअरमधे सापडतो. परंतु माहुली किल्ल्याचाच एक भाग असलेल्या भंडारदुर्गावरील पाण्याच्या टाक्यावरून तो शिलाहारांपूवीर्च्या काळातही अस्तित्वात असावा. याला प्रमाण म्हणजे या पाण्याच्या टाक्याची बांधणी. अशी बांधकामं लेण्यांचा काळ म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या सातवाहन कालखंडात केली जात.

किल्ल्याचा ठोस पुराव्यांवर आधारित इतिहास १४८५ पासून सुरू होतो. १४८५ मधे निजामशाहीचा संस्थापक मलिक अहमदने कोकणातील इतर किल्ल्यांबरोबरच माहुलीचा किल्लाही ताब्यात घेतला. १६३५ मधे संगमनेर जवळच्या पेमगिरी किल्ल्यावर शहाजी राजांनी निजामाचा शेवटचा वंशज मूतीर्जा याला निजामशाह म्हणून घोषित केलं. निजामशाही संपवण्यासाठी १६३५ मधे शाहजहान स्वत: महाराष्ट्रात उतरला होता. विजापूरच्या आदिलशहाला त्याने आपल्या बाजूला वळवलं. निजामशाही वाचवण्याच्या धामधुमीत पेमगिरी-जीवधनचा किल्ला सोडून शहाजीराजांनी लहानगा शिवबा आणि जिजाऊंसह माहुलीचा आश्रय घेतला. १९६३ मधे मुघल सेनापती खानजमान आणि रणदुल्लाखान यांनी माहुलीला वेढा दिला आणि शहाजीराजे आणि निजामशहाची कोंडी केली. ऑक्टोबर १६३६ तहामधे शहाजीराजांना माहुलीचा किल्ला खानजमान आणि रणदुल्लाखानाकडे सुपूर्द करावा लागला. निजामशाही बुडाली आणि त्याचबरोबर शहाजीराजांचे मराठेशाहीचं स्वप्न भंगलं. त्यांना आदिलशहाची चाकरी स्वीकारणं भाग पडलं. शहाजीराजांची बंगळूरला रवानगी करण्यात आली. त्यानंतर माहुलीचा किल्ला कधी मोगलांकडे तर कधी मराठ्यांकडे ये-जा करत राहिला. १६५७ मधे कल्याण-भिवंडी फत्ते करून स्वराजाच्या आरमाराची मुहूर्तमेढ रोवून शिवाजी महाराज जातीने माहुलीवर चालून गेले. ८ जानेवारी १६५८ मधे शिवाजी महाराजांनी तो मोगलांकडून जिंकला आणि शहाजीराजांच्या पराभवाचे उट्टं फेडलं. पुढील केवळ आठ वर्षं माहुली स्वराज्यात होता. १६६५ मधे मिर्झाराजे जयसिंग आणि दिलेरखानाबरोबर झालेल्या पुरंदरच्या तहात माहुलीचा ताबा पुन्हा मोगलांकडे गेला.

शिवाजी महाराजांची आग्य्राहून सुटका होताच उत्तर कोकणाच्या मोहिमेदरम्यान शिवाजी महाराजांनी १५०० मावळ्यांसह जातीने रात्री अचानक छापा घालून माहुलीचा किल्ला काबीज करण्याचा प्रयत्न केला. पण या मोहिमेत १००० मराठे कापले गेले. फारच जबर फटका महाराजांना बसला. मात्र महाराजांनी लवकरच संधी साधली. मोरोपंत पिंगळ्यांनी माहुलीस वेढा दिला. सुमारे दोन महिने माहुलीस वेढा टाकून हल्ले सुरू होते. १६ जून १६७० रोजी निकाराचा एल्गार झाला आणि माहुलीवर पुन्हा एकदा मराठ्यांचे निशाण चढले, असं या लढाईचं वर्णन शिवशाहीर बाबासाहेब पुरंदरे यांनी केलं आहे. तेव्हापासून १८१७ मधील इंग्रज आणि पेशवे यांच्यातल्या पुणे तहापर्यंत जवळजवळ दीडशे वर्षं या किल्ल्याचं स्वामित्व मराठ्यांकडे होतं. एक अभेद्य तसंच महाभयंकर किल्ला (स्नश्ाह्मद्वद्बस्त्रड्डड्ढद्यद्ग स्नश्ाह्मह्ल) म्हणून या किल्ल्याचं वर्णन ठाणे जिल्हा गॅझेटियरमधे सापडतं.

१८१८ मधे कॅप्टन डिकन्सन नामक इंग्रज अधिकारी माहुलीवर आला. त्याने स्वत: फिरून माहुलीचं सवेर्क्षण केलं. सन १८१८ मधील कॅप्टन डिकिन्सनच्या भेटीपर्यंत गडावरील काही वास्तू शाबूत होत्या. मात्र १८६२ च्या आसपास किल्ल्याचं आणखी नुकसान झालं आणि किल्ल्यावरची तटबंदी जवळपास नष्ट झाली. माहुलीच्या दक्षिणेकडील एका घळीत एक दरीच्या तोंडाशी एक वैशिष्ट्यपूर्ण तुरुंग असल्याचं गॅझेटिअरमधे म्हटलं आहे.

शिवाजी महाराजांच्या ३०० व्या पुण्यतिथीनिमित्त दिवंगत पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांच्या उपस्थित रायगडावर झालेल्या सोहळ्यात महाराष्ट्रातील अनेक पवित्र तीर्थक्षेत्रं आणि किल्ल्यांवरील पाण्याने महाराजांच्या समाधीला अभिषेक करण्यात आला होता. महाराष्ट्राच्या कानाकोपऱ्यातील ३०० हून अधिक तीर्थक्षेत्रं आणि किल्ल्यांवरून आणलेल्या पाण्याचे कुंभ रायगडावर आणले होते. राजांच्या समाधीवर अभिषिक्त होण्याचा पहिला मान होता तुळजापूरहून आणलेल्या जलकुंभाचा. त्यानंतर शिवनेरी आणि त्यानंतर महाराजांचं बालपण पाहिलेल्या माहुलीच्या गडगंगेला तिसरं मानाचं पान देऊन गौरवण्यात आलं होतं.

माहुलीवर आढळणारे घरांचे प्रशस्त चौथरे, तलाव तसंच मानवी वस्तीच्या खाणखुणा पाहत एकेकाळी या किल्ल्यावर प्रचंड वस्ती असावी. मात्र आता किल्ल्यावर उरले आहेत काही वीरगळ, भग्न तटबंदी, दगडधोंडे, चौथरे आणि मानवी वस्तीच्या खुणा दर्शवणारी आंबा, फणस, बकुळीची झाडं…

रवींद पानसरे

original at – http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/4048980.cms

var zz=0;var sldsh=0; var bellyaddiv = ‘

‘; var charcount = 150; if(navigator.appName == ‘Microsoft Internet Explorer’){ charcount = 150; }else{charcount = 230;} var stindex=100; var stp=charcount; var taglen=0; var tmp; var tagcheck = new Array(“div”,”span”,”br”,”font”,”a”); var storycontent = document.getElementById(“storydiv”).innerHTML; var firstpara = storycontent.substring(0,storycontent.toLowerCase().indexOf(“

“)).toLowerCase(); function findptt(cnt){ zz++; if(zz == 10)return; var xxx=-1,yyy=-1; var ccnt = cnt; for(ii=0; ii “); if(yyy != -1){ taglen += yyy; stp = stp + yyy; yyy+=1; } taglen = taglen + tagcheck[ii].length + 3; break; } } if(xxx == -1 xxx >= charcount){ return; }else{ var tmp2 = ccnt.substring(0,xxx); tmp2 += ccnt.substring((yyy+xxx),ccnt.length); findptt(tmp2); } }findptt(firstpara); if(firstpara.length <= taglen + charcount){ stp = firstpara.length; } var tmpminus=0; var tmpcon = storycontent.substring(0,stp); if(tmpcon.lastIndexOf("<") “)){ }else{ tmpminus = tmpcon.length – tmpcon.lastIndexOf(“<"); } stp = stp – tmpminus; tmpcon = storycontent.substring(0,stp) + bellyaddiv + storycontent.substring(stp,storycontent.length); if(sldsh == 0 && doweshowbellyad != 1){}else{ document.getElementById("storydiv").innerHTML = tmpcon; }
var RN = new String (Math.random()); var RNS = RN.substring (2,11); var b2 = ‘http://adstil.indiatimes.com/RealMedia/ads/adstream_sx.ads/www.maharashtratimes.indiatimes.com/MTHFI_Stories/index.html/1'+RNS+'@Right3?‘; if (doweshowbellyad==1) bellyad.innerHTML = b2;


शांततेचा निवारा

शांत आणि खळखळ नाद करत जाणारी नदी हे खडावलीचं मुख्य आकर्षण. नदीचा मंद खळखळाट आणि गार वाऱ्याची झुळूक मनाला उभारी देते. ठाण्यापासून एक तासाच्या अंतरावर असलेलं ‘खडावली’ गाव रूटीनला कंटाळलेल्या मंडळींसाठी चांगला पिकनिक स्पॉट आहे.
…….

‘ जिथे शांतता निवारा शोधत येते

अशा एका तळ्याकाठी बसावेसे वाटते! ‘

कवी अनिल यांच्या या ओळींचा प्रत्यक्ष अनुभव घ्यायचा असेल तर ठाणे जिल्ह्यातल्या खडावलीला एकदा भेट द्यायलाच हवी. गावातून वाहणारी नदी हे इथलं मुख्य आकर्षण. मंद खळखळाट करत वाहणाऱ्या नदीचं चमचमतं पात्र पाहिलं की एखादी अल्लड लहानगी दुडूदुडू धावत, डोळे मिचकावत आपल्याला बोलावते आहे असं वाटतं. नदीच्या किनारी वाऱ्याची थंड झुळूक स्पर्शून जाते. तिचा स्पर्श आणि नदीचा सूरमयी नाद आपल्याला आकषिर्त करतात. एका क्षणात मनाला आलेला थकवा निघून जातो. मनावर साचलेली धूळ उडून जाते. निसर्गाच्या जादूने आपण मंत्रमुग्ध होतो… रोज ट्रेन पकडायची, गदीर्चे धक्के सहन करायचे… या रूटीनला कंटाळलेल्या मंडळींसाठी ‘रिचार्ज’ होण्यासाठी खडावली हे उत्तम ठिकाण आहे.

पूवीर् या गावात खूप खड्डे होते म्हणून त्याला ‘खड्डावली’ म्हणू लागले. नंतर ते ‘खडावली’ झाल्याचं सांगितलं जातं. इथल्या नदीत पोहण्याचा आनंद घेण्यासाठी दूरहून पर्यटक खडावलीला भेट देतात. नदीचा किनारा सोपा असून त्याची रचना सपाट खडकांची आहे. ही नदी शांत आणि उथळ असल्याने मुलांपासून, महिला आणि वृद्ध नदीत डुंबण्याचा आनंद घेऊ शकतात. तसंच किनाऱ्यावर चहा, भजी आणि वडापाव यांची छोटी टपरीवजा दुकानंही आहेत. पाण्यात मनसोक्त डंुबून हुडहुडी भरली की गरमागरम भजी खाण्याचा आणि सोबत कटिंग चहा पिण्याचा आनंद काही निराळाच असतो.

शांत वाहणाऱ्या नदीच्या किनारी स्वामी समर्थांचा सुंदर मठ आहे. इथल्या शांततेवर एक अध्यात्मिक अस्तर असल्यासारखं वाटतं. मठातला गारवा शांतता अधिक गहिरी करतो. टिटवाळ्याच्या गणपतीचं दर्शन घेतल्यावर अनेक भाविक या मठात येतात. भाविकांना मठात ध्यानधारणा किंवा नामस्मरणही करता येतं. खडावलीच्या वेशीवरच हनुमानाचं मंदिर आहे. हनुमान हे शक्तीचं दैवत असल्याने गावाचं रक्षण करण्यासाठी वेशीवरच हे मंदिर बांधण्यात आल्याचं सांगितलं जातं. या परिसरात दत्ताचंही छोटसं, सुंदर मंदिर आहे. हे मंदिरही पाहण्यासारखं आहे.

कसलेल्या गायकाने शांत, मंद गाणं गावं तशी खडावलीची नदी मंजुळ नाद करत वाहत असते… सगळ्या चिंता नदीच्या पात्रात काही वेळापुरत्या सोडून एखाद्या ध्यानस्थ ऋषीप्रमाणे किनाऱ्यावर बसून राहावं… शांततेचा उपभोग घेत!

……. ………

* इथे कसं पोहोचाल?

खडावली हे मध्य रेल्वेवरचं कसाऱ्याकडे जाताना टिटवाळ्याच्या पुढचं स्टेशन. इथे कसारा किंवा आसनगाव ट्रेनने जाता येतं. वाहनाने जायचं झाल्यास कल्याणहून टिटवाळ्याला जाणाऱ्या रस्त्यावरून खडावलीला जाता येतं.

* काय काळजी घ्याल?

नदीचं पात्र किनाऱ्याजवळ शांत आणि उथळ असलं तरी काही ठिकाणी ते खोल आणि धोकादायक आहे. त्यामुळे पोहण्यासाठी जास्त पुढे जाऊ नये. जायचं झाल्यास तिथल्या जाणकार स्थानिकांचा सल्ला घ्यावा. नदीच्या पाण्याचा आनंद घेताना तिथेच कचरा करू नका. पर्यावरणाचा समतोल राखणं हे आपलं कर्तव्य आहे.


ओढाळ नाणेघाटाचा ट्रेक


कल्याणहून एक रस्ता मुरबाड, टोकवाडी, माळशेज घाट करत नगरला जातो. कल्याणहून साधारण चाळीस-पंचेचाळीस कि.मी.वरचं सरळगाव सोडलं की सगळा मुलुख बदलतो. रस्त्याच्या दोन्ही बाजूंना दिसणारी भाताची शेतं, त्यात विसावलेली घरं हे दृश्य जाऊन निर्जन जंगल दिसू लागतं. बाहेरची विराटता आणि शांतता आपल्याला सगळं विसरायला लावून वेगळ्या प्रदेशात आल्याची जाणीव करून देते. त्यात उजवीकडे दूरवर दिसत असलेल्या सह्यादीच्या बेलाग डोंगररांगा आणि त्यातले काळेकभिन्न कडे आपल्याला होत असलेली जाणीव अधिक ठळक करत जातात.

हा आहे माळशेज घाटाच्या पायथ्याचा वैशाखरे, मोरोशी, सावणेर्चा ठाणे जिल्ह्यातला आदिवासी प्रदेश. या सगळ्यात उजवीकडच्या भल्यामोठ्या डोंगररांगेतून बाहेर आलेला एक मोठा कडा आपली नजर सतत वेधत असतो. विशेष म्हणजे खूप दूर असूनही त्याचं अस्तित्व आपल्याला ठळकपणे जाणवतं. त्याचं हे अस्तित्व नुसतं आकारामुळे नाही तर त्याच्या कित्येक वर्षांच्या अफाट कर्तृत्वामुळे आहे. हा कडा आहे ‘नानाचा अंगठा’ आणि त्याच्या बगलेतला त्यावेळच्या दख्खन पठारावरचा एक प्रमुख व्यापारीमार्ग ‘नाणेघाट’ आणि या दोघांच्याही मागे असलेला त्यांचा रक्षक ‘जीवनधन’ हा किल्ला.

आज या विराट आणि वैराण परिसराला आधुनिक सोयींचा पुसटसाही स्पर्श झाला नसला तरी फार प्राचीन काळापासून या परिसरात मोठ्या उलाढाली होत असल्यामुळे इथे मोठी सुबत्ता नांदत होती. सातवाहनांच्या आणि महाराजांच्या काळातही त्यावेळी जुन्नर ही दख्खनमधली मोठी बाजारपेठ होती. तर सोपारा आणि कल्याण ही नावाजलेली आंतरराष्ट्रीय बंदरं होती. या बंदरावरून उतरलेला सगळा माल नाणेघाटामागेर् देशावरच्या जुन्नरला जात असे. याची साक्ष पटवणाऱ्या अनेक खुणा आज भग्नावस्थेत असल्या तरी नाणेघाटाच्या तोंडावर एक माणूस आत बसू शकेल असा दगडी रांजण आजही इथे आहे. त्याकाळी यात रोजची जकात जमा होत असे.

नाणेघाटाचा ट्रेक हा डोंगरभटक्यांमध्ये अतिशय प्रिय आहे. मुरबाड-सरळगावच्या पुढे ‘टोकावडे’ हे या मार्गावरचं थोडंस मोठं गाव आहे. मात्र नाणेघाटात जाणारी पायवाट याच रस्त्यावरुन तीनेक कि.मी. पुढे गेल्यावर उजवीकडे आहे. याची खूण म्हणजे इथे उजवीकडेच ‘ओतुर ४५’ असा मैलाचा दगड आहे. त्यामुळे बसचं तिकिट वैशाखऱ्याच्या पुढच्या स्टॉपचं म्हणजे मोरोशीचं काढावं. टोकावड्याला बस कण्डक्टरला या जागी बस थांबवण्याची खास विनंती केली की आपली ही तीन कि.मी.ची चाल वाचते.

इथून उजवीकडे तिरकं बघितलं की नानाचा अंगठा समोर दिसतो आणि त्याच्या बाजूला दोन मोठे हाय टेंशन वायरचे टॉवर दिसतात. या टॉवरमधून इलेक्ट्रिक वायर्स खालच्या दरीत आलेल्या दिसतात. वर जाणारी वाट ही या सतत या वायर्सच्या खालून जाते. त्यामुळे उतरल्यावर पहिल्यांदा आपली दिशा निश्चित करण्यासाठी या टॉवर्सचा अंदाज घेतला पाहिजे. कारण वर जाणाऱ्या या वाटेव्यतिरिक्त सगळीकडे ताशीव कडे असल्याने वर जायला दुसरी वाट नाही.

या वाटेवर आल्यानंतर अगदी थोड्याच वेळात दोन वाटा आहेत. यातली एक मळलेली वाट डावीकडे जाते व दुसरी थोडीशी खाली उतरते. इथे मात्र सावध राहून खाली उतरणारी वाट पकडली की आपण सरळ नाणेघाटात पोहोचतो. सगळा रस्ता एकदम रूंद असला तरी दगडधोंड्यांचा आहे. रात्री ट्रेक करायचा असेल तर प्रत्येकाजवळ दोन अधिक सेल्ससह उत्तम विजेरी हवी. रमतगमत वरच्या गुहेपर्यंत जायला अडीच-तीन तास लागतात. बसमधून उतरल्यावर वर पोहोचेपर्यंत वाटेत पाण्याचा एक थेंबही मिळत नाही. पावसाळ्यात मात्र या मार्गावर प्रचंड पाणी वाहत असतं. कोणीही कधीही घसरू शकतो. त्यामुळे सोबत प्रथमोपचाराचं साहित्य असणं जरुरी आहे.

याच नानाच्या अंगठ्याच्या कड्यात मध्यभागी एक मोठी चौकोनी गुहा आहे. यात सहज पंचवीस एकजण मुक्काम करु शकतात. गुहेच्या बाजूलाच पाण्याची पाच-सात टाकं आहेत. इथे बाराही महिने चांगलाच गारवा असतो. त्यात गुहेची जमीन म्हणजे कातळ असल्याने खाली अंथरायला कॅरीमॅट आणि पांघरायला स्लिपिंग बॅग असायला हवी. ही गुहा निर्जन असल्याने मुक्कामी असेल तर बरोबर पातेली, शिधा आणि मेणबत्त्याही हव्यात. मात्र जीवधनचा ट्रेक करायचा असेल तर सगळं सामान सोबत नेणं अत्यंत आवश्यक आहे.

नाणेघाटाच्या डोंगरमाथ्याहून उजवीकडे एक-दीड कि.मी.वर ‘घटघर’ हे छोटंसं खेडं आहे. इथून उजवीकडे साधारण पाऊणेक तास डोंगर चढल्यावर आपण ‘जीवधन’ (समुदसपाटीपासून ३७५४ फूट) या किल्ल्यावर पोचतो. वर डोंगरात पाण्याची टाकी आणि काही डोंगरात खोदलेल्या खोल्या आहेत. डोंगराच्या एका कडेवरून खालच्या बाजूला ‘खडा पारशी’ किंवा स्थानिक भाषेत ‘वांदरलिंगी’ नावाने ओळखला जाणारा प्रचंड सुळका आहे. घाटघरहून वरती जाणारी वाट काही ठिकाणी निमुळती आहे. जीवधनवरून उत्तरेला कळसूबाई, दक्षिणेला भीमाशंकरची पर्वतरांग, ईशान्येला हरिश्चंदगड, वायव्येला माहुलीचा किल्ला तर खालचं नाणेघाटाचं पठार, नानाचा अंगठा असा अतिशय भव्य आणि विराट देखावा दिसतो.

काहीजण याचबरोबर जुन्नरकडे असलेले चावंड, हडसर आणि शेवटी शिवनेरी असाही ट्रेक करतात. घाटघरहून जुन्नरला जायला दिवसातून ठराविक वेळी बसेस आहेत. ज्याने कोणी एकदा का नाणेघटचा हा भन्नाट ट्रेक आणि तिथल्या गुहेत मुक्काम केला की त्याचे सह्यादीतल्या या डोंगराशी ऋणानुबंध होतात. नाणेघाटची गुहा त्याला वारंवार बोलावत राहते. काही जागा असतातचं अशा ओढाळ आणि सह्यादीत तर अशा जागा अगणित आहेत.

निसर्गराजा, ऐक सांगतो!


पावसाळा सुरू झाला की निसर्गवेड्यांना वेध लागतात ते वीकएण्ड पिकनिक्सचे. प्रत्येकातच एक निसर्गवेडा लपलेला असतो. शहरातल्या धकाधकीच्या आयुष्यात आपली नेहमीची कामं सोडून वारंवार निसर्गाशी गळाभेट घेता येत नाही. पण पावसाळ्यात मात्र निसर्गाला उराउरी भेटण्यावाचून पर्यायच उरत नाही. लोणावळ्यासारख्या टिपिकल पावसाळी ठिकाणी जाणारे फॅमिली टुरिस्ट असोत किंवा डोंगराच्या कडेकपाऱ्यांमध्ये निसर्गाच्या हिरव्या दुलईवरून मुक्तपणे फिरणारे भटके असोत, पावसाळा आला की स्वत:च्याही नकळत झपाटल्याप्रमाणे निसर्गाच्या कुशीत शिरायला आपण आतूर होतो.

हल्ली त्याच त्याच ठिकाणी जाण्यापेक्षा नवी ठिकाणं शोधण्याकडे कल जास्त आहे. लोणावळ्यासारख्या ठिकाणी भुशी डॅमच्या पायऱ्यांवर पाण्यापेक्षा माणसंच अधिक असतात. काही वर्षांपूवीर् याचा उबग येऊन अशाच काही भटक्यांनी अॅम्बी व्हॅलीच्या दिशेने जाणाऱ्या रस्त्यावर डोंगराच्या कुशीत दडलेला एक अप्रतिम धबधबा शोधून काढला. आता मात्र भुशी डॅम इतकीच या धबधब्यावरही गदीर् उसळलेली असते. शिवाय, दारूड्या पर्यटकांचा त्रास होतो तो वेगळाच. त्यामुळेच लोणावळा, माळशेज घाट यांसारखी दृष्ट लावणारी ठिकाणं फॅमिली टुरिस्टना नकोशी झाली आहेत. शिवाय, ट्रेकर मंडळींनाही या ठिकाणांचं फार आकर्षण राहिलेलं नाही.

लोणावळ्याच्या तुलनेत खंडाळा मात्र अजूनही पर्यटकांच्या गदीर्पासून काहीसा लांब आहे. पर्यटकांपेक्षा ट्रेकर्सचा ओढा खंडाळ्याकडे जास्त आहे, तो इथले हिरवेगार डोंगर आणि इथल्या प्रख्यात ड्युक्स नोजमुळं. रेल्वे ट्रॅक सोडून हिरवीकंच वस्त्र ल्यालेल्या डोंगराच्या कुशीत शिरलं की, बाहेरच्या जगाची कणमात्र आठवण राहात नाही. आपल्या खांद्यापर्यंत उतरलेले ढग, सतत रिपरिपणारा पाऊस, थंडगार हवा, जिकडे पाहावं तिकडे हिरवाईचं साम्राज्य… निसर्ग असा मोकाट सुटलेला असतो की त्याचं हे मुक्त बागडणं बघून आपल्याही मनात हर्ष दाटून येतो. शहरात विकासाच्या नावाखाली निसर्गाचा गळा घोटणारे आपण तिकडे मात्र निसर्गाचा हात पकडून तो नेईल तिथे त्याच्याबरोबर जातो.

खंडाळ्यापर्यंत जायची इच्छा नसेल तर त्याच्या अलीकडेही काही चांगली ठिकाणं आहेत, जी अजून तरी पर्यटकांच्या गदीर्पासून लांब आहेत. नेरळला उतरायचं ते माथेरानला जाण्यासाठीच. माथेरानचा पाऊस ही खास अनुभवण्यासारखी चीज आहेच; पण माथेरानपर्यंत पोहोचायच्या आधी स्टेशनपासून १५ मिनिटांवरच भान हरवायला अनुभव देणारं ठिकाण आहे ते म्हणजे टपालवाडी. स्टेशनला उतरून रस्त्यानं माथेरानच्या दिशेने पायी निघालं की, १० मिनिटांत उजव्या हाताला एक तलाव लागतो. या तलावावरून पुढे चालत गेलं की सामोरा येतो तो टपालवाडीचा धबधबा. हा सर्व परिसरच तुम्हाला एका वेगळ्या विश्वात घेऊन जाणारा आहे. शुद्ध हवा, नजर पोहोचेल तिथवर हिरवं साम्राज्य, आकाशातून सुरू असलेला पावसाचा अभिषेक आणि शुभ्र दुधासारखा वाहणारा धबधबा आणि हे सर्व ठाण्यापासून जेमतेम तासा-दीड तासाच्या अंतरावर.

असंच एक ठिकाण कर्जतला आहे. त्याचं नाव आहे कोंडाणा केव्ज. राजमाचीच्या पायथ्याशी असलेल्या या बौद्धकालीन गुंफा अतिशय देखण्या आहेत. कर्जत स्टेशनला उतरून एसटी किंवा सहा आसनी रिक्षाने कोंदिवडे गावाला उतरलं की तिथून पायी चालत तासाभरात या गुंफापाशी पोहोचता येतं. इथूनच पुढे राजमाचीला जायचा रस्ता आहे. इसवी सन पूर्व दुसऱ्या आणि पहिल्या शतकातल्या या गुंफा काळाचे घाव सोसत अजूनही उभ्या आहेत. एक चैत्यस्तूप आणि सात विहार यांचा समावेश असलेल्या या गुंफातील कोरीवकाम दृष्ट लागण्यासारखं आहे.

ज्यांना डोंगरदऱ्यांत भटकण्याची हौस नसेल त्यांच्यासाठी मुंबई-ठाण्याच्या आसपास अनेक समुदकिनारे आहेत. अलिबागच्या समुदकिनाऱ्यावरही माणसांची गदीर् उसळलेली असते. पण अलिबागला लागूनच असलेले आक्षी, नागाव आणि रेवदंड्याच्या किनाऱ्यांवर मात्र तुलनेने कमी गदीर् असते. वरून कोसळणारा पाऊस आणि समोर उधाणलेला समुद हे दृष्य मन मोहून टाकणारं आणि चित्तवृत्ती भारणारं आहे. रेवदंड्याच्याच पुढे कोरलईचा किल्लाही पाहण्यासारखा आहे. या किल्ल्यावरून अलिबागपर्यंतचा समुदकिनारा दृष्टीपथात येतो. इथेच दीपस्तंभही आहे. मात्र, या किल्ल्यावर जाण्याचा मार्ग अतिशय अरुंद असल्यामुळे जेमतेम मोटारसायकली इथे जाऊ शकतात.

ठाणे जिल्ह्यात डहाणू, बोडीर्चा समुद वीकएण्ड पर्यटनासाठी आदर्श आहे. डहाणू हा पर्यावरणाच्या दृष्टीने संवेदनशील विभाग म्हणून घोषित करण्यात आला असल्यामुळे इथे एखाद दोन अपवाद वगळता मोठे उद्योग नाहीत. त्यामुळे इथला निसर्गरम्य परिसर अद्यापि टिकून आहे. पालघर, सफाळे, डहाणू, बोडीर् हा सारा परिसर म्हणजे निसर्गाची खाण आहे.

या शिवाय, ठाणे जिल्ह्याचं महाबळेश्वर म्हणून ख्यातकीर्त असलेलं जव्हार हेही वीकएण्ड पिकनिकसाठी आदर्श ठिकाण आहे.

original at – http://maharashtratimes.indiatimes.com/rssarticleshow/3127845.cms

dahanu @ http://www.sawefarm.com/dahanu.html


A journey to Dahanu, a small sleepy coastal town on the shores of Arabian Sea will take you away from the hustle and bustle of the city life in the arms of nature.

Discover Dahanu with ‘Tarpa Gholvad’!

Located between majestic hills and vast expanses of the Arabian Sea, Dahanu lies only on three hours journey from Mumbai, Surat and Nashik. Well connected by Western Railway and National Highway No.8, Dahanu also has good road networks with public transport facilities joining distant places as far as Pune, Thane, Kolhapur, Shirdi and many other cities in Maharashtra.



History :
The Dahanu FortDahanu’s historical significance can be traced back to around 1500 AD. Dahanu finds place in the trade map of the east, prepared by Sir Hamilton during the beginning of the 18th century. Dahanu has also been described in 1882 under the title of “Places of Interest in Thane,” as a fort and a seaport. “Dahanuka” also occurs in one of the Nashik cave inscriptions.



Geography :

Dahanu, also the headquarters of Dahanu Taluka of Thane District lies in the Northern Konkan region of Maharashtra state. The taluka can be divided into two regions; east, i.e. the junglepatti, which is the forest-clad hilly tribal interior and the west, the bandarpatti (the sea-coast).



View of Mahalaxmi mountain Culture :

Dahanu has a conglomeration of people from almost all walks of life. Dahanu also has many temples like the Mahalaksmi Temple, the Santoshi Mata Temple, the Sai-Baba Temple, the Hanuman Temple, etc. apart from Jain Temples and also has Mosques, Churches, a Gurudwara and a Fire-Temple. You will also find Warli places of worship. Dahanu, since ages has distinctly been identified with Warlis and Zoroastrians.

The Warlis : The Warlis, an indigenous tribe, is often referred as the ‘King of the Jungle’, because of their legendary identification with forest. Their houses are made using ‘karvi’ or ‘kasar’ grass walls covered with a paste of red mud and cow-dung. The floor is too made of mud and cow-dung mixture. To protect the earthen wall coat from heavy rains, the thatched roof is four way sloping. Most of the Warlis work as farm labours for their livelihood and cultivate paddy during monsoons. Government support and contribution of various NGOs have given a lift to the Warli’s standard of living and have created awareness about health and hygiene amongst them.

Warli ArtThe Warli Art has also gained world-wide reputation of late, with many local Warlis taking part in out-country exhibitions. Painted in white on a brown earthy surface with basic geometric figures viz. the square, the triangle and the circle, the Warli paintings depict their way of life, their rituals and customs.

A Zoroastrian youthThe Zoroastrians : Progressive in their attitude, the Zoroastrians (also known as Parsis), have played a key role in shaping Dahanu’s destiny. These Iranian refugees had spend almost 12 years of their most trying moments in the caves of Bahrot Hill, for protecting their sacred fire. They tilled the soil Dahanu and turned this town green with vegetable, fruit and flower gardens. Their culture and cuisine have added a unique Persian flavour to the land.



Economy :

The Chikoo fruit The social mosaic of Dahanu is dotted with agriculturists, artisans, potters, basket weavers, jewelry die-makers, salt manufacturers, balloon manufactures, toddy tappers and fisher folks.Sipping Coconut water

Dahanu is lined with fruit orchards and is distinctively famous for its Chikoo (Sapota/Sapodilla) fruit. Till date, the economy of Dahanu survives on its chikoo plantations. Chikoo finds its market all the way up to Mumbai, Delhi, Jaipur, Udaipur and Pune with new areas being regularly tapped.

The Fishing boatsDahanu’s rich marine belt has vast wetlands. Fishing in these wetlands is an age-old occupation which sustains thousands of fishermen families. Yet another occupation which supports a sizable population of Dahanu is salt manufacturing in wet lands.

Dahanu forestsDahanu Taluka has one of the largest areas under forests in Thane district. Apart from firewood, this forest yields many a products like teak, ain, khair, hed, bibla, shisham, sawar, apta, kalamb, palas, karvi, bamboo, shikakai, mohuwa, bel, tad, chilhar, palm, charcoal, honey, gum etc. and has a recorded data of more than 100 varieties of trees & plants apart from shrubs, herbs, grass and medicinal plants as well as wild birds & wild animals.



Outdoors :

The Tandulwadi Fort For the sport enthusiasts, Dahanu could be a within reach ideal camping destination. Trekking and Venturing out into the surrounding mountains of Bahrot (1,760 ft), Mahalaxmi (1,540 ft), Gambhirgad (2,270 ft) and Asherigad (1,680 ft) could prove a paradise for trekkers. Though there is no professional trekker’s club here, it would not be difficult to find some one to accompany you, if you ask for!

explore our dahanu to world….

 
Suggest Your Dream Place in Dahanu

Hi Friends,

Thank you for visiting http://dahanudrashan.blogspot.com/ This is one of the premiere place that is totally dedicated to tourism near dahanu area. The vital motto of this blog is to provide a genuine information about the known and unknown places near the Dahanu (rural thane).

Here, we have covered many places that includes various temples, picnic spots, hill-stations and forts. Shortly, we will be providing the information about various picnic spots nearby. there might be some places left which are equally beautiful and worth to visit. This may include a particular temple or fort you have visited, a picnic spot you enjoyed or a hill station whose remembrance only gives you a marvelous feelings. You may like to share your experience with the world. Or you may like to provide the information about your private holiday resort. Here is a chance for you to add your dream place and share the experiences and moments where your feelings are associated.

What you have to do is just to provide a brief write-up about the places, a way to reach the destination and the social and historical importance of the place. If possible, send us the photographs of the place. If the information you provide is really worth to add, then we will definitely add your dream place in http://dahanudrashan.blogspot.com/ featuring your name.

Why to wait ? Hurry up !   

Choose your destination and let the world know about it.

dahanu @ holiday iq

<!–

–>

Sightseeing Highlights:

The only thing to do here is to visit the beach and enjoy the sea. The waves are calm and have no undercurrents. The beach is extremely broad during low tide and you can also go for long walks or play volleyball and football on the sands. Building sandcastles and collecting sea shells are another way of wiling away your time. 

Other Activities:

One can also visit Udwada, which is known as the ‘Mecca of the Zoroastrians? where there is a large, beautiful temple that houses their sacred fire. But only Parsis are allowed to enter here. Shopping specialty are the chikoos when in season.

Located in the Thane district, about 145 kms from Mumbai, is Dahanu. It is a quiet seaside town with a sprawling, uncluttered beach. The entire beach stretch is about 17 kms, lined with casuarinas trees. The Dahanu village is mainly a fishing community. The entire stretch also has fruit orchards and is famous for its chickoos. According to stories, this area was once a barren and isolated stretch, until the Iranis came here and inhabited it. Now it has many stately Parsi mansions and holiday homes. 

more about Dahanu »

Dahanu-Bordi Beach

Dahanu-Bordi Beach

Welcome to . . Bordi, Dist. Thane

If  there is a concentration of good beaches down the coast, there are also a few in the north towards Gujarat. Fringed with casuarinas, Bordi is a very safe beach where the water for half a kilometre does not rise above the waist. The entire stretch of 17 km from Dhanu to Bordi is scenic with a backdrop of orchards of various fruits, especially chikoos. 

Besides the MTDC resort, there are quite a few hotels near the beach and one can also get accommodation in spacious Parsee bungalows on the beach. An ideal place to unwind as there is nothing much by way of tourist attraction besides the sand and the sea.
 

  Getting there

By Road : By road, the distance is 145 km.
By Rail : Bordi is also a station on the Western Railway, while the major station is Dhanu 15 km from Bordi.
By Air : Mumbai

  Places to see near by

 Bassien Fort
 Kelva Beach
 Mumbai
 Vasai

डेस्टिनेशन किल्ले डहाणू

– श्रीपाद भोसले
ऊन्हाच्या झळा चुकवत फिरायला जायचं असेल, तर निसर्गरम्य डहाणूला भेट द्यायला हवी. उन्हाळ्यात फिरायला जायचं म्हणजे ऊन्हाच्या झळा आणि घामाच्या धारांपासून सुटका नसते. पण, तरीही फिरायला जायचं असेल, तर फार लांब जायला नको. ठाणे जिल्ह्याला लाभलेल्या विस्तीर्ण किनाऱ्यावरचा गारवा अनुभवता येईल. ठाण्यातलं, खाडी समुदाने वेढलेलं एक निसर्गरम्य ठिकाण म्हणजे डहाणू. ठाण्याच्या उत्तरेकडचा शेवटचा सागरी किल्ला म्हणजे किल्ले डहाणू. सागर किनाऱ्यावर डौलाने नांगर टाकून उभ्या असलेल्या होड्या आणि त्यावर फडकणारे लाल, पिवळे, हिरवे झेंडे… संपूर्ण किनारपट्टी, नारळी-पोफळीच्या झाडांनी व्यापली आहे. डहाणू किल्ल्याकडे जाण्यासाठी पश्चिम रेल्वेच्या डहाणू रेल्वे स्थानकावर उतरायचं. गुजरातच्या दिशेने जाणाऱ्या मेल किंवा शटल एक्स्प्रेसही इथे थांबतात. डहाणू हे तालुक्यातलं प्रमुख ठिकाण असल्याने बससेवाही मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध आहे. डहाणू गावात गेलं की डाव्या हाताला प्रशस्त डांबरी सडक गेलेली दिसते. या चौकातच वडाच्या झाडाच्या डाव्या बाजूने डांबरी सडकेने चालत गेलं, की वीस मिनटांत किल्ला गाठता येतो. गड प्रवेशद्वारावर पोहोचताच थोडा अचंबा वाटतो. कारण आजही इथे पोलिस तैनात असलेले दिसतात. इसवी सन १००च्या सुमारास नाशिक इथे कोरलेल्या सहस्त्ररश्मी गुंफेमधे नहापन राजाचा जावई उहापन याने कोरलेल्या शिलालेखात डहाणू किल्ल्याचा उल्लेख आढळतो. सध्या गडावर तहसीलदार कार्यालय आणि पोलिस कोठडी आहे. प्रवेशद्वारावरच एक तोफ आपलं स्वागत करते. गडप्रवेश केल्यावर डाव्या हाताच्या पायऱ्या गडाच्या ध्वजस्तंभाकडे जातात. इथून आसपासचा बराच परिसर न्याहाळता येतो. वडाच्या झाडांनी तटबंदीला मोठ्या प्रमाणात भेगा पडल्या आहेत. पायऱ्यांच्या बाजूने एक वाट खाली गेलेली दिसते, ते आहे गडाचं दुसरं प्रवेशद्वार. ही वाट थेट वस्तीत जात असल्याने या प्रवेशद्वाराला कुलुप लावण्यात आलं आहे. गडाची बरीच पडझड झाली असली तरी इथल्या देवीची पूजा मात्र रोज होते. गडावर छोटेखानी विहीर आहे. तिचं पाणी आजही वापरण्यायोग्य आहे. गडावर सतराव्या शतकाच्या सुमारास लोखंडाच्या आणि पंचधातूच्या तोफा असल्याचा उल्लेख आहे. गडावर काही पोर्तुगीज सैन्य आणि इसाई कुटुंबं राहत होती. गुजरातच्या राजासह इसवी सन १५३३ मधे झालेल्या तहात पोर्तुगिजांनी व्यापारासाठी डहाणू बंदर ताब्यात घेतलं, तर राजषीर् रामोजी शिंदे यांनी ११ जानेवारी १७३९ रोजी डहाणू शिताफीने जिंकला. पुढे काही काळ हा किल्ला इंग्रज आणि पुन्हा मराठ्यांकडे आला. अखेर १८८८ मधे या किल्ल्याचं पोलिस कचेरीत रुपांतर झालं. ठाणे जिल्ह्यात अशा अनेक ऐतिहासिक वास्तू सागर किनाऱ्यावर गिर्यारोहकांसोबत पर्यटकांचीही वाट पाहत आहेत.

Outdoors : in dahanu

Outdoors :For the sport enthusiasts, Dahanu could be a within reach ideal camping destination. Trekking and Venturing out into the surrounding mountains of Bahrot (1,760 ft), Mahalaxmi (1,540 ft), Gambhirgad (2,270 ft) and Asherigad (1,680 ft) could prove a paradise for trekkers. Though there is no professional trekker’s club here, it would not be difficult to find some one to accompany you, if you ask for!

Dahanu Bordi

Dahanu BordiDahanu, a quite seaside town with a sprawling, uncluttered beach, is situated in Thane district. The Dahanu-Bordi stretch is 17 kms. This once-barren land thrived under Irani settlers, an earthy people. Dahanu is lined with fruit orchards and is famous for its chickoos. Accessible from Dahanu is Udwada – the ‘Mecca of the Zoroastrians’ – with a large, beautiful temple which houses their sacred fire. An amazing fact, but true : this fire has been kept alive for almost a thousand years. Getting there : Dahanu Road is the nearest railhead, which is just 2 ½ hours from Mumbai. By road Mumbai is 145 kms. away.

वाडा शहराजवळ आढळला गरम पाण्याचा झरा

वाडा शहराजवळ आढळला गरम पाण्याचा झरावाडा, ता. १० – ठाणे जिल्ह्यात गरम पाण्याचे झरे हे फक्त वज्रेश्‍वरी, गणेशपुरी येथे असल्याचे सर्वांनाच माहीत आहे; पण आज वाडा शहरापासून दोन किलोमीटर अंतरावर गरम पाण्याचे झरे आढळून आले आहेत. …..हे झरे पाहण्यासाठी नागरिकांनी गर्दी केली होती. भारतीय विद्यार्थी सेनेचे जिल्हा संघटक संदीप पवार यांचे वाडा येथून दोन किलोमीटर अंतरावर फार्महाऊस आहे. या ठिकाणी कामगार काम करीत असताना त्यांना खड्ड्यात गरम पाणी आढळून आले. अशा प्रकारच्या कुंडातील गरम पाण्याला जसा गंधकमिश्रित वास येतो, तसाच वास या पाण्याला येत आहे.

कल्याण बनतंय पर्यटनस्थळ

कल्याण बनतंय पर्यटनस्थळ [ Friday, August 03, 2007 02:31:42 am]कल्याणमधील ऐतिहासिक स्थळांचं जतन आणि गणेशघाट शिवस्मारक प्रोजेक्टसाठी निधी उपलब्ध करून देण्याची तयारी राज्याच्या पर्यटन आणि सांस्कृतिक कार्य विभागाने दाखवलीय. केडीएमसीनेही ना हरकत प्रमाणपत्र दिल्याने ऐतिहासिक स्थळांचा विकास होऊन कल्याण हे उत्कृष्ट पर्यटनस्थळ म्हणून नावारूपाला येऊ शकतं. काळा तलाव, काळी मशीद, दुर्गाडी किल्ला, पेशवेकालीन अक्षत गणपती, पोखरण आदी स्थळ आणि वास्तूंमुळे कल्याणाच्या वैभवात भर पडली आहे. सरकारी यंत्रणा तसंच कल्याणकरांच्या दुर्लक्षामुळे काळाच्या ओघात बराचसा ऐतिहासिक ठेवा नाहीसा झालाय. तरी अजूनही पर्यटनस्थळ म्हणून विकसित करता यावं इतकी प्रेक्षणीय स्थळं कल्याण आणि परिसरात आहेत. यापैकी काही ऐतिहासिक तसंच सांस्कृतिकदृष्ट्या महत्त्वाच्या स्थळांच्या सौंदयीर्करणासाठी प्रचंड निधीची आवश्यकता आहे. मात्र बिकट आथिर्क स्थितीमुळे केडीएमसी फारसा निधी उपलब्ध करून देऊ शकत नाही. त्यामुळे केंद सरकारच्या एखाद्या योजनेतून यासाठी निधी मिळवता येतो का, याची नगरसेविका स्टेला मोराइस यांनी चाचणी केली. तसा पत्रव्यवहार केंदीय पर्यटनमंत्री अंबिका सोनी यांच्याशी केला. त्या वेळी कल्याण हे ऐतिहासिकदृष्ट्या महत्त्वाचं शहर असल्यानं गणेशघाट, काळी मशीद, पोखरण आदींचं जतन आणि सौंदयीर्करण करण्यासाठी केंद सरकारने निधी देण्याची तयारी दर्शवली. सरकारच्या धोरणानुसार निधी उपलब्ध होण्यासाठी राज्य सरकारनं सौंदयीर्करणाच्या या प्रस्तावांना मंजुरी देऊन तसा अहवाल केंद सरकारकडे पाठवणं आवश्यक आहे. मोराइस यांनी राज्य सरकारच्या पर्यटन खात्याशी संपर्क साधल्यावर केडीएमसीने तसा प्रस्ताव तयार करून या प्रोजेक्टसाठी ना हरकत प्रमाणपत्र असं या खात्यातफेर् कळवण्यात आलं. राज्याचे पर्यटन आणि सांस्कृतिक कार्यसचिव भूषण गगराणी यांनी हे प्रमाणपत्र मिळाल्यावर केंद सरकारकडून निधी मिळवणं शक्य असल्याचं म्हटलं आहे. केंद आणि राज्य सरकारकडून मिळालेय या अनुकूल प्रतिसादामुळे कल्याणमधील ऐतिहासिक वारशाला नवी झळाळी मिळण्याची शक्यता निर्माण झालीय. आता केडीएमसीतील लोकप्रतिनिधींनी एकत्र येऊन तातडीनं ना हरकत प्रमाणपत्र देणं गरजेचं आहे. केंद सरकारनं दुर्गाडी किल्ल्याजवळील गणेशघाट विकसित करण्यासाठीही निधी देण्याची तयारी दर्शवल्यानं कल्याणकरांच्या जिव्हाळ्याच्या विषय म्हटला जाणारा शिवस्मारक प्रोजेक्ट

PICNIC SPOTS

PICNIC SPOTS Akloli-GaneshpuriIdeal for sojourn.The hot springs, Nityanand Ashram, Gurudev Ashram and the Vajreshwari Temple are some of the spots to see. Akloli Dist. Thane-431 204Tel.:(Std. 022913 From Mumbai 913) 61371/61560Mumbai No. 8815000 / 8835000.Ideal for sojourn.The hot springs, Nityanand Ashram, Gurudev Ashram and the Vajreshwari Temple are some of the spots to see.Getting There:By Air: Nearest airport is Mumbai, 60 kms.By Rail: Nearest railhead is Thane on Central Railway and Vasai Road on Western Railway.By Road: Mumbai – Akloli, 80 kms. via Bhivandi and 88 kms. via Ghodbunder. State Transport buses ply Thane, kalyan and Vasai to AkloliAccommodation: Akloli- an option of deluxe/ suits/ standard A.C./ Non A.C. rooms (23 blocks) Swimming pool with waterfall and Pure Veg. food Restaurant available. Check-out Time: 10.00 a.m. Reservation: Mumbai, Akloli. BordiTowards north of Mumbai lies Bordi, a quiet seaside resort fringed by casuarinas. The Dahanu-Bordi beach stretches across approx. 17kms. The area is famous for its chikoo and other fruit orchards. You can also visit Udvada, where the sacred flame of the Zoroastrians is kept burning. Bordi is also known for its boarding schools. Dist. Thane tal. Dahanu-401 701 Tel.:(02528) 41243 Towards north of Mumbai lies Bordi, a quiet seaside resort fringed by casuarinas. The Dahanu-Bordi beach stretches across approx. 17kms. The area is famous for its chikoo and other fruit orchards. You can also visit Udvada, where the sacred flame of the Zoroastrians is kept burning. Bordi is also known for its boarding schools.Getting There:By Air: Nearest airport is Mumbai, 145 kms.By Rail: Nearest railhead is Gholwad, 2 kms. Also accessible from Dahanu Rly. Station, 15 kms.By Road: Mumbai – Bordi, 145 kms. Dahanu-Bordi 15 kms.State Transport buses ply between Dahanu Road and BordiAccommodation:Self contaied rooms- 4 Nos.(2 beds each) and Dormitory (1 block, 10 beds) Tents.(Except during monsoon)

places to visit

Hi Friends this is the first part, some places near by Kasa region is listed below, If you bknow other than this places please post details.TEMPLE-Mahalaxmi Temple, MahalaxmiHanuman Mandir (Jagrut), WaghadiSaptashrungi Mandir, NikavaliSantoshi Mandir, SantoshiMOUNTAIN/ GADH/ DONGAR, etc Mahalaxmi Dongar, Near RanshetGambhir gadh, near Kajal BariAsheri gadh, near somataWATER RESERVOIRES, DAM etcDhamani dam (Surya Project) , dhamaniKaaawadas dam, kawadas, near surya nagarKurza dam, kurze, TalasariSakhara dam, SakhareOTHER PLACES TO VISITDahanu Beach, DahanuBordi Beach, BordiBhim Bandh, Waghadi, Surya riverDevadha & Kharad, Waghadi, surya riverHot water source, kasa, near PAB school kasa, surya riverUchal Dev, Kajal Bari Khind

surya nadi…… bhim bandh, devadha & kharadhttp://wikimapia.org/#y=19914178&x=72967887&z=17&l=0&m=a&v=2


mahalxmi mandir…http://wikimapia.org/#y=19940927&x=72934638&z=17&l=0&m=a&v=2

mahalxmi gadh..http://wikimapia.org/#y=19934381&x=72914672&z=14&l=0&m=a&v=2


gambhir gadh….http://wikimapia.org/#y=20057786&x=73049726&z=14&l=0&m=a&v=2

PLACES OF INTEREST near vikramgadh

SAJAN NATURE CLUBSajan nature club, Village Sajan, Po. Alonde, Tal. Vikramgadh, dist. Thane.Nature Trails at Sajan, spread on 20 acres of land, has beautiful Tree-Top Bamboo huts and Thatched Huts besides regular accommodation.IDEAL FOR Family outings, Day picnics, Outbound training programmes & School camps Adventure Activities like Rock Climbing, Rappelling etc.ACCOMMODATIONTree Tops Self contained non A/c. (For Couples)Rooms (6 Bedded) Self-contained non A/C. (Min.4 persons)Dormitories 15/30 Bedded (Min.10 persons)Thatched Huts Self contained non-A/c. (For Couples) FACILITIES AVAILABLEIndoor Games : Table Tennis, CarromOutdoor Games : Cricket, Football, Volleyball etc. Artificial waterfall (Swimming Costume not required)Nursery PLACES OF INTERESTKohoj Hill Fort & Peshwa Temple (18 Kms.. for trekkers only)Moho-Khurd Dam (2 Kms) : A huge water reservoir ideal for sighting migratory birds. Tiger caves (16Kms.)Jawhar Hill station (30Kms.)